20 Haziran 2012 Çarşamba

Doktor kontrolu...

   Kuzucugu 10. ayinda kontrole goturecektik fakat 3 gundur ishal durumu oldugu icin randevuyu one aldik. Doktor, dislerden dolayi olabilecegini soyledi. Bol bol su icip, havuc, muz, pirinc yiyecek Duru'cuk.  Ayriyetten meyve suyu gibi bir sivi karisim verdi ishal icin. Bunu gun icinde icirecegiz. 
Bir de agzinda, ellerinde ve ayak tabaninda minik noktaciklar gordu doktor ve el, ayak, agiz hastaligi diye biseyden bahseti. Havadan kapilan bir virus neden olurmus. Cogu cocukta gorulurmus. Normalde bu hastalikta,bogazda iltihaplanma ve ates de gorulurmus. Cok sukur biz de boyle bir durum yok. Onemli bisey olmadigini ilaca falan gerek olmadigini soyledi doktor. Kendiliginden gecermis. Zaten dun aksam ayaginin altindaki kabarciklar kaybolmustu bile. Bakalim ishal durumu gecmezse birkac gun sonra tekrar doktora gidip numune verecegiz tahlil icin.
Bu arada 9.5 ay itibariyle kilomuz 8.940 g olmus:)
Dun gece saat 2'de aglayarak uyandi kuzucuk, mama verdim kar etmedi aglamasina. Agri kesici verdim. 1 saate yakin kucagimda yatti, sakinledi ve uyudu tekrar... Bu sabah nesesi yerindeymis cok sukur.


 Bakicimiz Samra ve Durucuk. Peynir ve zeytin gibiler:))

















18 Haziran 2012 Pazartesi

10.aya yaklasirken...

  Evdeki bucuruk 10. ayina yaklasiyor. Evde boyunun yettigince ellemedigi yer yok. Artik cok rahat emekliyor. Boyunun yettigi yere tutunup kalkiyor, siraliyor. Dun aksam camasir makinesine tutunup kalkmis acma- kapama dugmesine basmaya calisiyordu :) Evin icinde biz nereye arkamizdan pitir pitir o oraya seklindeyiz.
  Annemler gittiginden beri yan odada tek basina yatiyor. Yani 9 aylikken odasini ayirmis olduk. Simdilik bir problemimiz yok. Zaten masallah diyeyim genelde gece 1 kere uyaniyor. Bazen emzigini bulamadiysa agliyor gidip ben veriyorum. Devam ediyor uykuya.
  Hala iki disimiz var alt cenede. Digerlerinin gelmesini dort gozle bekliyoruz cunku suanki istahsizligini dislere bagliyoruz yada baglamak istiyoruz:)) Dislerle alakasi yoksa ve Duru gercekten boyle zor yemek yiyen bir cocuk olacaksa isimiz cok cok zor. Yemek saatleri tam bir kabus oldu benim icin. Artik evde kendimize pisirdigimiz yemeklerden veriyorum. Yaptigim yemekleri az tuzlu, acisiz falan yapiyorum biz kendimize sonradan ekliyoruz. Ozene bezene hazirliyorum ama yediremiyorum. Misal gecen gun yaz turlusu yaptim, normalde icinde eti sevmem ama yavrucak protein alsin diye etli yaptim. Sonuc ayni.. Ilk birkac kasiktan sonra basliyor puskurtmeye, yada agzinda bekletmeye. Ne yaparsam yapayim inat ediyor yutmuyor cocuk, agzinda buyudukce buyuyor sonunda cikarmak zorunda kaliyor.


Cok nadir sorunsuz atlatiyoruz ogunleri.
Genelde pek sorun cikarmadigi yiyecekler ; Tavuk sulu tarhana corbasi, etli dugun corbasi (ama sarimsakli olacak yani:)),  haslama yumurtayi yemiyor ama sadece sarisini tereyagli, peynirli omlet seklinde yapiyorum tavada, bu sekilde yiyor. Yogurt, peynir, avakado, bal kabagi puresi. Ozellikle Hipp marka bal kabagi puresinden iki kucuk kavanoz yedigi oluyor bazen. 
Dusunursem gun icinde ara ara deneyerek verdigim seyler yetiyor demekki ona cunku gelismesi, kaka yapmasi falan normal. Nesesi de yerinde sosisin. Ama iste yemedigi zamanlar sinirlerim bozuluyor, acemi annelik sanirim cocuk gelisemeyek gibi geliyor:) Onu zorlayip iyice inatlasmadan ara ara tekrar deniyorum bende. Boyle elinde kasik dolasan annelere kizardim hep:))
Neyse "distendir disten" diyerek bu doneminde gececegini umut ediyoruz:)



Yeni oyuncagimizi cok seviyoruz:)

 





























16 Haziran 2012 Cumartesi

Bakici olaylari....

Bir ayi gecmis yazmayali. Bu sure bizim icin baya hareketli gecti.... Duru icin bakici ayarladik, annem ve babami Turkiye'ye yolladik. "Bakici ayarladik" yazarken cok kolay ama karar verirken hele de yabanci memlekette cok zor oldu bizim icin. Etraftan duydugumuz olumsuz bakici hikayeleri, birkac gorustugumuz kizdan hic hoslanmamamiz, ilk defa Duru'yu yabanci birine teslim edecek olmak ozellikle bizim kulturumuzden cok farkli birine... En sonunda bir arkadasimin tavsiyesi uzerine Etiyopyali bir kizla gorustuk. Arkadasimin Turk komsusunun bakicisiymis ve aile Turkiye'ye donmek zorunda kaldigi icin is ariyormus. Onlarin da 7 aylik bebegine bakiyormus ve cok memnunmus. Neyse kizi eve cagirdik gorustuk, gercekten sicak kanli geldi bize de. Yaninda calistigi bayanla da gorustum negatif hic birsey duymayinca kabul ettik. Kendi vizesinin olmasi, yatili kalmayacak olmasi, benim is saatlerime uygun gelip gitmesi de bizim icin cok iyi oldu. Suan hafta icleri sabah 6 bucuk ogleden sonra 2 arasi calisiyor. Duruyla guzel ilgileniyor, en onemlisi Duru'da onu sevdi gozukuyor. Eve kamera sistemi de kurduk istedigimiz zaman acip izleyebiliyoruz. Beraber guzel vakit geciriyorlar, oyun oynuyorlar, Duru'ya Afrika muzikleri acip oynuyor:) kameradan izlemesi cok zevkli:) Duru'nun uyudugu vakitlerde ev isleri de yapiyor. Bos durmayi sevmiyor. Utu varsa onu yapiyor, ev supuruyor, toz aliyor falan. Mutfak ve yemek islerine sokmuyorum sadece. Zaten oglen ben eve geldigim icin gerek kalmiyor. O sadece Duru'nun kahvaltisini ve sutunu veriyor. uyutuyor. Sonuc olarak cok endiseli gunler gecirdik , ozellikle de annem:) Allah'tan son gunlerini kizla gecirdiler de kiza isindilar ici rahat gitti. Gerci hala telefonda ilk sorusu bakici nasil? Duruyla guzel ilgileniyor mu? oluyor:)
Allah'a cok sukur bakici olayini simdilik hallettik. Insallah herhangi bir sorunla karsilasmayiz boyle devam eder.
Annemlerin gitme olayina gelince cok zor oldu. Annemin ve ozelllikle babamin boyle olacagini hic tahmin etmezdim. Babam yillarca beni olsun kardeslerimi olsun uzaklara yolladi universiteye. Bizden ayrilirken agladigini bilmem, dogrusu babamin agladigini bir kere dayimin vefatinda gordum onun disinda gizli aglamistir heralde. Ama gel gor ki bu bucurden ayrilirken babami aglarken gordum ve nadir gordugum icin ben de cok kotu oldum.. Kolay degil ilk torunlari ..Duru'nun ilk emeklemesiydi, dis cikarmasiydi, siralamasiydi, yaramazliklariydi, ilk heceleriydi derken onlar da Duru'da ilki yasadilar ve heveslerini burada birakarak gittiler...  Cok isterdim ben de Turkiye'de yakinlarinda olalim, ise giderken birakayim ilk torun heyecanini doyasiya yasasinlar, yavrusunun yavrusunu buyutmek nasil biseymis gorsunler, Duru'da buyuklerinden uzakta buyumesin. Zaten dusundukce sinir oluyorum daha akrabalarim Duru'yu hic gormediler ( Izmirdeki abimler disinda), gorduklerinde Duru yasini gecmis olacak ki insallah gorurler sonucta anneannem, babaannem, dedem hasta ve yasli insanlar... Ama malesef simdilik sartlar burada olmayi gerektiriyor:((
Neyse daha fazla duygusala baglamadan kapatip, Turkiyedekiler icin birkac fotograf ekleyeyim...